As simple as
Saturday, June 30th, 2007Pagi ni hujan.
Tp budak2 ni still nak pegi jalan2 lepas subuh.
Kitorang pegi beli sarapan kat Kem Penrisen. Plan nak g jogging dibatalkan
sesukehati sbb cuaca masih tak menentu. Kang dah masuk utan simpan tu dibuatnye
hujan lebat lak, satu hal nak cari jln balik.
Budak2 ni kalau dah ikut, memang macam2 la nak. Tgk
warna cantik, nak. Tgk rupe lain macam siket, nak. Sampaikan aku kene tanye
balik “aishah betol makan kuih ni? Makan tau, jgn membazir nanti”. Dan seperti biase die akan berie2 angguk. Makcik
kat gerai tu senyum sambil komen “budak2 memang mcm tu la. Kite yg risau beli
banyak2 takut membazir”
Aku: “ha tu la. Kang dorang rase sikit, kite jugak
yg dok perabiskan”
Aku senyap. Makcik tu masih bercakap2.
Omg line mak. I felt like a housewife sudah. Isk!
On the way balik, kitorang bantai nyanyi…
Ibu,
ibu
Engkaulah
ratu hatiku
Bila
ku berduka
Engkau
hiburkan selalu
…at the top of our lungs all the way home.
Yes, I know they miss mak.
Aku penah tau versi cine tp skrg tak ingat dah.
Sape ingat, share kat sini plisss?
Lewat petang td sian tgk budak2 kebosanan tahap
gaban, pegi la bawak jln2 kat taman. Bawak roti kat umah yg keras *kalau baling
anjing pon leh pengsan* sbb takde sape nak mkn, bg cik ikan2 makan. Agak2 ikan mkn pisang tak? Kat umah ni belambak pisang tade sape nak mkn…
Pastu
jalan lagi sampai penat, tgk agak2 dorang kalau balik nanti tros pengsan, aku
pon panggil dorang balik umah. Dan skrg dorang dah pengsan tetido kat tepi aku.
Harini pecah rekod, kol 8 dah tido. Terer tak aku bab tido2 nih haha.